woensdag 30 juni 2010

Singelgrachtgarage

Vanavond heb ik al getwitterd over mijn bezoek aan de raad van Amsterdam West. Op de agenda stond onder andere de duiding van de uitslag van het referendum over de singelgrachtgarage ter hoogte van het Marnixbad.

Dat was voor mij persoonlijk aanleiding om eens te gaan kijken hoe mijn opvolgers het er vanaf brengen. En uit nieuwsgierigheid ook, naar het instrument referendum. En passent vernam ik dat de nieuwe raad het referendum heeft afgeschaft.

Dit referendum is onder hoogst bijzondere omstandigheden gehouden. De aanvragers van het referendum wilden dat het een buurtreferendum zou gaan worden. De raad van Westerpark vond echter dat het hele stadsdeel er over mocht stemmen. Als gevolg van de fusie werd dat dus het hele nieuwe stadsdeel west, dus ook Bos en Lommer, De Baarsjes en Oud-West. Laten we zeggen dat curieus is om een referendum te houden over een onderwerp dat in al die andere stadsdelen nooit op de agenda heeft gestaan. Het is net alsof wij in Nederland in een referendum gaan meestemmen over de splitsing van Belgiƫ.

Ik kon me dan ook goed vinden in de bijdragen van de sprekers die dit aspect aanstipten. De enige andere positie was die van de VVD, die zeiden: Winners takes all. Waarmee ze bedoelden dat er geen enkele reden was om te stoppen met de besluitvorming. GroenLinks deed een dappere poging door vol te houden dat er een breed draagvlak was voor de garage. De PvdA, die eerder sprak deed het slimmer, door te stellen dat er geen definitieve besluiten zijn genomen over de garage. Dat er geen reden is om af te wijken van het raadsbesluit. Maar dat het definitieve besluit zou kunnen sneuvelen op de bezuinigingen. Een echte exit strategie, zo twitterde ik. De SP en De Groenen waren tegen. D66 had een ongemakkelijk gevoel bij de uitslag. Een zichtbare worsteling tussen het democratisch gesproken woord en de eigen stellingname. Het referendum is een moeilijk instrument, overigens in deze vorm, als correctief referendum, het minst geliefde kroonjuweel van Hans van Mierlo.

Maar met of zonder D66 begrijp ik dat er eigenlijk helemaal niets besloten is. Dat het een gek moment was om een referendum te houden. Zoals ook door D66 betoogd. Want de procedure gaat nog door. Dat was wat de PvdA duidelijk maakte, gesteund door GroenLinks. Dat ze er later nog eens echt over zouden gaan praten, en dat het een financiƫle kwestie gaat worden.

Dat laatste is een beetje jammer. Want de garage is een goed plan. Alleen de ruimtelijke inpassing is beroerd. Want dat is het pijnpunt van D66.

Als dat veranderd wordt kan mijn tegenstem in het referendum alsnog als een ja stem worden opgevat. De ogen zijn dan ook gericht op het amandement van D66.